certificaat én baan

Kirsten de Jong heeft een niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Op haar 27ste kreeg ze een hersenbloeding. Nu, 14 jaar later, heeft ze de training ‘Mijn ervaringsverhaal met NAH’ bij het Zorgnetwerk Midden-Brabant succesvol afgerond. Het verhaal van Kirsten:

Kirsten heeft daarnaast een baan bij het Zorgnetwerk voor 3 dagen per week op het secretariaat. Dat betekent voor haar fulltime aan de bak. Want ze werkt ook 2 dagen in de week als assistente vastgoed beheer en in het weekeinde is ze oproepkracht outdoor sportinstructeur.

“Ik ben in oktober 2019 begonnen met de training ‘Mijn ervaringsverhaal met NAH’. Ik heb zelf NAH en de laatste jaren begon het steeds meer kriebelen, zo van ik moet hier ‘iets’ mee. Daarom deed ik in 2018 een training Persoonlijke Toekomst Planning. Die leert om mensen met NAH te kunnen helpen met het maken en realiseren van een toekomstplanning. Toen ik daarna de kans kreeg om de training Mijn ervaringsverhaal te volgen, heb ik die met beide handen aangegrepen. Graag help ik andere mensen met NAH. Om te voorkomen dat ze steeds het wiel opnieuw moeten uitvinden, zoals zo vaak gebeurt. Op dat moment zat ik net zonder een fulltime baan. Ik was aan het rondkijken wat ik nou eigenlijk wilde gaan doen. Dus de timing was perfect.”

Feestje van herkenning

“Tijdens de kennismakingsdag van deze training zat ik voor het eerst in een ruimte vol met mede-NAH-ers. Dat was echt een feestje van herkenning. Al deze mensen hadden te maken met dezelfde restverschijnselen en hindernissen. Dat schept meteen een band, én vertrouwen. Niemand die je raar aankijkt als je niet uit je woorden komt of halverwege een zin al vergeten bent wat je aan het vertellen bent. We kregen uitleg over hoe de training eruit ziet en informatie over de oefeningen. Denk aan je houding, het maken van oogcontact, het gestructureerd schrijven van je verhaal en hoe je dat opbouwt en presenteert. We gingen naar huis met onze eerste huiswerkopdracht.”

Speurtocht naar nieuwe baan

“Toen ik 2 uur later de ruimte verliet, knetterde alles door mijn hoofd. Alle prikkels, mensen, verhalen en vooral informatie … Aan het eind van de gang zag ik ineens een bekend gezicht. Dat was een oud-collega uit de tijd dat ik bezig was met mijn re-integratietraject. Ontzettend leuk natuurlijk. We praatten even bij over de laatste 5 jaar sinds we elkaar voor het laatst zagen. Ik vertelde hem dat ik net aan de training was begonnen hier bij het Zorgnetwerk, waar hij werkt. Ook mijn speurtocht naar een nieuwe baan kwam ter sprake en toen bleek dat ze bij het Zorgnetwerk op zoek waren naar iemand. Of ik interesse had? Natuurlijk had ik dat en we hielden contact.”

2 Minuten lang oogcontact

“We kwamen om de week bij elkaar voor de trainingen. Hoewel ik vond dat ik het leven met NAH goed onder de knie had, viel het huiswerk me zwaar. Kritisch terugkijken op je oude leven, wie je was, de tijd in het ziekenhuis en daarna om er een goed verhaal over te kunnen schrijven… dat is heftig en confronterend. Ik schreef en herschreef tot mijn verhaal op 1 A4-tje paste, zónder de essentie van het verhaal te ondermijnen. En uiteindelijk kwam ook het leuke huiswerk: het hier en nu. Eindelijk kunnen vertellen over de leuke dingen. Ook de praktijkoefeningen zoals 2 minuten lang oogcontact maken waren pittig, ineens duurde 2 minuten ontzettend lang. Of voor de groep staan en je huiswerk presenteren. Maar ik merkte steeds meer verschil, het ging steeds beter en het werd steeds makkelijker.”

Certificaat en baan

“Ondertussen had ik een paar gesprekken gehad bij het Zorgnetwerk voor de functie van medewerkster voor het secretariaat. Het werd steeds duidelijker wat ze zochten en wat ik aan werkervaring kon bieden. We besloten het in november 2019 met elkaar te proberen. Inmiddels ben ik al aardig ingeburgerd op het kantoor en glip op maandag even weg naar onze trainingsruimte voor de training. Mijn eindpresentatie zit er op. Want na talloze keren herschrijven is het gelukt om mijn verhaal neer te zetten zoals ik ben en met een duidelijke boodschap, aangepast aan het publiek dat je op dat moment voor je hebt. De bedoeling is dat we ingezet gaan worden om presentaties te geven aan zorgprofessionals, aan mensen met NAH en op scholen of andere plaatsen waar behoefte is aan duidelijkheid wat NAH is of hoe het is om met NAH te leven. Mijn 2020 had een geweldige start: met een certificaat en een nieuwe baan!”