Ev doktorunda ve sonra?: Bij de huisarts, en dan? Het tweede theehuismoment voor de Turkse gemeenschap in Drunen was 20 maart 2017 bij de plaatselijke moskee.

De theehuismomenten maken onderdeel uit van de pilot in Heusden binnen de cop Bouwen aan vertrouwen. Huisarts Margot van den Winkel informeert circa 20 Turkse ouderen over de rol van de huisarts bij het vermoeden van dementie. Haar boodschap: “Omarm dementie, stoot de ziekte niet af. We hebben elkaar nodig om te onderzoeken wat er aan de hand is en hoe we kunnen helpen.”

Verdubbeling

Nederland telt 260.000 mensen met dementie, Heusden ongeveer 650. Daarvan is ruim 10% van buitenlandse afkomst. “Die cijfers stijgen snel”, trapt Margot af: “Een verdubbeling en binnen de Turkse gemeenschap zelfs meer omdat daar het aantal mensen met diabetes groter is.”

Tweede theehuismoment

Dit is het tweede theehuismoment in Drunen. Tijdens de eerste bijeenkomst draaide het om de vormen, symptomen en risicofactoren van dementie. Daar kwamen 37 mensen op af. De bijeenkomst van de huisarts trekt circa 20 toehoorders, voornamelijk senioren waarvan een deel niet, nauwelijks of moeilijk Nederlands spreekt. Er zijn 2 dementievoorlichters van Turkse afkomst die door NOMB zijn getraind. Zij staan de huisarts bij door haar presentatie te vertalen in het Turks en de vertaalslag te maken van de vragen en antwoorden.

Diagnose

Het is duidelijk dat de huisarts haar publiek veel nieuws vertelt. Uit de reacties blijkt ook dat er al wel wat ervaring is met dementie binnen de Turkse gemeenschap. Margot legt onder meer het verschil uit tussen vergeetachtigheid en dementie en waarom je bij de eerste vermoedens al naar de huisarts moet gaan. En wat die kan doen, voor de patiënt én de mantelzorgers. “Hoe eerder er een diagnose is, hoe beter. Want dat brengt duidelijkheid en rust. Als je te lang wacht, komen er geen oplossingen voor de omstandigheden waarin de patiënt en zijn omgeving leven. En dan ploft het op een dag uit elkaar. Dus zorg dat je dat moment voor bent”, is haar advies.

Halve god

Van diagnose tot het in kaart brengen van de problemen tot begeleiding in de zorg: de huisarts kan veel doen. Maar stappen de Turkse ouderen wel zomaar de praktijk binnen? Een gevoelig puntje. De deelnemers grijpen de gelegenheid aan om hun ervaringen te delen. Die variëren van zich niet serieus genomen voelen en de lange wachttijden tot onbegrip over de zorgverzekering en vervelende bijwerkingen van wéér een ander soort medicijn. “Huisartsen hebben een hoge positie binnen de Turkse gemeenschap, een soort halve god. Als we daar eenmaal voor zitten, dan leggen we ons snel neer bij wat de huisarts zegt, zonder op te komen voor onze wensen. Hij weet het beter, daarom gaan veel Turkse patiënten niet voldoende in gesprek, zelfs als ze de Nederlandse taal goed spreken”, schetst een man. Margot geeft de tip om een dubbele afspraak te maken, zodat er meer tijd is om het verhaal te doen. En: “Wij zijn ook maar gewoon mensen.”

Derde theehuismoment

Uiteindelijk komen er dan toch nog vragen over dementie: kun je het voorkomen met goede voeding? “Nee, maar goed eten is wel belangrijk, net als blijven bewegen.” Helpen de vitaminen B1-6-12? “Tegen vergeetachtigheid, maar als je vergeetachtig bent, betekent dat niet per definitie dat je dementie hebt.” Is er medicatie tegen dementie? “Nee, maar wel tegen de gevolgen ervan.” Is er een verband met roken en dementie? “Ja, want daardoor verstoppen de bloedvaten.” Hoe moeten we het thuis regelen? Dat laatste is het thema van het volgende theehuismoment op 8 mei. Daarvoor nodigt de organisatie (werkgroep dementievriendelijke gemeente Heusden, netwerk Ouderen Migranten Brabant en stichting Schakelring) iedereen van harte uitnodigt.