Achtste bijeenkomst Samenredzaamheid: Hulpmiddelen, net zo gewoon als een leesbril.
๐๐๐น๐บ๐ถ๐ฑ๐ฑ๐ฒ๐น๐ฒ๐ป: ๐ก๐ฒ๐ ๐๐ผ ๐ด๐ฒ๐๐ผ๐ผ๐ป ๐ฎ๐น๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฏ๐ฟ๐ถ๐น.
๐๐ฆ ๐ข๐ค๐ฉ๐ต๐ด๐ต๐ฆ ๐ฃ๐ช๐ซ๐ฆ๐ฆ๐ฏ๐ฌ๐ฐ๐ฎ๐ด๐ต ๐ฐ๐ท๐ฆ๐ณ ๐๐ข๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ณ๐ฆ๐ฅ๐ป๐ข๐ข๐ฎ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ ๐ด๐ต๐ฐ๐ฏ๐ฅ ๐ช๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ต๐ฆ๐ฌ๐ฆ๐ฏ ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฉ๐ถ๐ญ๐ฑ๐ฎ๐ช๐ฅ๐ฅ๐ฆ๐ญ๐ฆ๐ฏ.
Bij de check-in kwamen we tot een verrassende conclusie: we gebruiken allemaal vrijwel elk moment van de dag een hulpmiddel. Van onze bril tot onze fiets en smartphone, ze zijn een vast onderdeel van ons leven. Wat is dan de drempel als het gaat om hulpmiddelen in de ouderenzorg?
Deze bijeenkomst stond in het teken van ervaren hoe het is om met hulpmiddelen te werken. We probeerden onder andere met één hand een overhemd te knopen en een boterham te smeren en met verschillende hulpmiddelen steunkousen aan te trekken. De inzichten waren direct en verhelderend: "Al doende leert men!"
Een speciaal dankwoord aan onze eigen deelnemer Marloes van 't Hoff! Als ergotherapeut nam ze ons mee in haar werk, vertelde ze over vergoedingen en liet ze ons met eigen ogen en handen de waarde van hulpmiddelen ervaren. De verpleegkundigen waren erg enthousiast en gaan vol energie aan de slag met de opgedane kennis.
Om deze belangrijke lessen te delen, komt er een compacte versie van deze workshop terug op onze miniconferentie. Zo kunnen alle genodigden zelf ervaren wat wij geleerd hebben.
